archive

Ιστορικό αρχείο

Η Κοινότητα Μεγάλου Ρεύματος και η Αδελφότητα Κωνσταντινουπολιτών Μεγάλου Ρεύματος Βοσπόρου "Ο Ταξιάρχης" σας προσκαλούν να γνωρίσετε το ψηφιακό Ιστορικό Αρχείο του Μεγάλου Ρεύματος το οποίο αποτελεί σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας.

Η ψηφιοποίηση του αρχείου ξεκίνησε το 2010 με κύριο στόχο τη διάσωση και ανάδειξη του οπτικοακουστικού υλικού το οποίο διαθέτει η Κοινότητα και η Αδελφότητα. Η διαδικασία ήδη βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη και στην προσπάθεια αυτή σημαντικά συμβάλλουν ιδιώτες Μεγαρευμιώτες οι οποίοι θέτουν στη διάθεσή μας προσωπικά τους ντοκουμέντα, τα οποία μετά την ολοκλήρωση της ψηφιοποίησής τους επιστρέφονται αυτούσια στους ίδιους.

Σκοπός του σημαντικού αυτού έργου είναι να διασφαλίσουμε την καλύτερη πρόσβαση του κοινού σε ότι συνιστά την κληρονομιά των Μεγαρευμιωτών σε εικόνα και ήχο, το οποίο επιτυγχάνεται μέσω του παρόντος δικτυακού τόπου.

Περιηγηθείτε στις επόμενες σελίδες, αναγνωρίστε πρόσωπα και μάθετε για τον πολύπλευρο τρόπο ζωής των Μεγαρευμιωτών και τη συμβολή τους στη δημιουργία ενός ιδιαίτερου πολιτισμού.

Από την πλευρά μας η διάσωση και ανάδειξη του αρχείου μας αποτελεί έργο ευθύνης, μία πολιτιστική παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.

Θεματικές ενότητες

Το ιστορικό αρχείο είναι οργανωμένο στις παρακάτω ενότητες:

Αθλητισμός

athlitismosΣτην περίοδο της ακμής του Ελληνισμού της Πόλης, ο αθλητισμός ήταν ένας τομέας στον οποίο όχι μόνο διέπρεψαν οι Έλληνες αθλητές της Πόλης αλλά κατέκτησαν και τα υψηλότερα βάθρα στον χώρο του παγκόσμιου αθλητισμού.

Μία από τις μορφές του αθλητισμού της Πόλης ήταν και ο Μιχάλης Δώριζας. Η αθλητική του σταδιοδρομία ξεκίνησε στον αθλητικό σύλλογο «Άρη» της Κωνσταντινούπολης.

Ο «Άρης» ήταν ο τοπικός σύλλογος του Μεγάλου Ρεύματος και είχε ιδρυθεί το 1901. Την εποχή εκείνη αλλά και μεταγενέστερα οι Έλληνες της Πόλης είχαν τους συνοικιακούς αθλητικούς συλλόγους. Ένα φαινόμενο που το συναντάμε αποκλειστικά στους Έλληνες κατοίκους της Πόλης. Δείγμα κι αυτό του υψηλού πολιτιστικού επιπέδου που κατείχαν. Πολλοί εξ αυτών των συλλόγων διέπρεψαν τόσο σε επίπεδο Τουρκίας όσο και σε διεθνείς συναντήσεις. Για παράδειγμα ο «Άρης» συμμετείχε εκτός από τους τοπικούς αγώνες και στους διεθνείς αγώνες της Αλεξάνδρειας Αιγύπτου το 1910. Τ'αποτελέσματα των αθλητών του κατέταξε τον «Άρη» μεταξύ των ισχυροτέρων αθλητικών σωματείων της Πόλης.

Άλλη μία μαρτυρία για την αθλητική προσφορά του «Άρη» βρίσκουμε και στα ημερολόγια του ΣΕΓΑΣ. Εκεί διαβάζουμε ότι οι «Α΄Παγκωνσταντινουπόλειοι Αθλητικοί αγώνες 1910» διοργανώθηκαν «εν Κωνσταντινουπόλει την 25η Ιουλίου υπό του Ελληνικού Συλλόγου «Άρης» Μεγάλου Ρεύματος τη εγκρίσει και προστασία του Συνδέσμου».

Στους αγώνες αυτούς συμμετείχαν οι «Άρης Μεγάλου Ρεύματος, Αχιλλεύς Τζιβαλίου, Ερμής Πέραν, Ηρακλής Ταταούλων, Θησεύς Βαφειοχωρίου, Ιάσων Πέραν, Φειδιππίδης Μεσαχώρου».

Όπως βλέπουμε όλα τα ονόματα των συλλόγων ήταν εμπνευσμένα από την ελληνική μυθολογία και την αρχαιοελληνική ιστορία. Άρθρο το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΑΝΑΤΟΛΗ» τον Ιανουάριο 2000

Αξίζει επίσης να αναφέρουμε τον Μεγαρευμιώτη Κώστα Καρτάλη ο οποίος διακρίθηκε στην ποδοσφαιρική ομάδα του Αθλητικού Συλλόγου Πέρα. Διαβάστε λίγα λόγια για τη ζωή του παρακάτω:

Κώστας Καρτάλης

kartalisO Κώστας Καρτάλης γιός του Μιχάλη και της Βασιλικής ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία και ιδιαίτερα με το ποδόσφαιρο από τα πρώτα μαθητικά του χρόνια.

Το 1949 εντάχθηκε στην ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα του "Αθλητικού Συλλόγου Πέρα" ύστερα από πρόσκληση του Γενικού Αρχηγού Αθλητισμού του Συλλόγου Στέφανου Βενιαμίν, ο οποίος και διέκρινε το ταλέντο του.

Ως επαγγελματίας άρχισε να παίζει στην ποδοσφαιρική ομάδα του Πέρα από το 1952. Το 1958 ήρθε σ'επαφή με την ΑΕΚ προκειμένου να ενταχθεί στην δύναμή της αλλά δεν επήλθε η αναμενόμενη συμφωνία και έτσι συνέχισε μέχρι το 1964 την καριέρα του στον Αθλητικό σύλλογο Πέρα.

Από το 1972 εγκατεστημένος πλέον στην Αθήνα ασχολήθηκε με το εμπόριο ναυτιλιακών ειδών.

Είναι παντρεμένος με τη Θεογνωσία Καρτάλη και έχουν δύο κόρες τη Σοφία και τη Βασιλική.

Θέατρο

theatreΤο πιο ζωντανό κομμάτι της πολιτιστικής δραστηριότητας του Μεγάλου Ρεύματος αποτέλεσε το θέατρο.

Το ερασιτεχνικό θέατρο αναπτύχθηκε πολύ και οι παραστάσεις περιελάμβαναν συνήθως έργα από το παγκόσμιο δραματολόγιο. Το θεατρόφιλο και μουσικόφιλο κοινό της Πόλης ανταποκρινόταν με εξαιρετική ζέση και έτσι το Μέγα Ρεύμα εξελίχτηκε σε έναν τόπο με έντονη θεατρική ζωή.

Οι νέοι και οι νέες που συγκροτούσαν τον ερασιτεχνικό θίασο από κοινού με τον πολυτάλαντο ηθοποιό και σκηνοθέτη Σπύρο Βενιέρη, επιτελούσαν μεγάλο κοινωνικό έργο, αφού μέσα από το θέατρο μεταλαμπάδευαν τον ελληνικό πολιτισμό, τις ελληνικές παραδόσεις και ήταν εγγύση χαράς και γέλιου. Οι παραστάσεις τους αποσπούσαν άριστες κριτικές και ο ενθουσιασμός του κοινού ήταν φανερός σε κάθε τους εμφάνιση.

Σπύρος Βενιέρης

spyros venierisΔιαβάστε λίγα λόγια για το χαρακτήρα του Σπύρου Βενιέρη από το απόσπασμα της ομιλίας του τέως Προέδρου Μηνά Τσιτσάκου.

«...Εάν κάποιος ήθελε να χαρακτηρίσει το Σπύρο με μιά μόνο λέξη θα τον αποκαλούσε ΠΟΛΥΤΑΛΑΝΤΟ. Υπήρξε ηθοποιός Κωμωδίας, Δράματος, Πρόζας και Επιθεώρησης. Σκηνοθέτης, Σκηνογράφος, Επιθεωρησιογράφος, Τραγουδιστής και Κονφερανσιέ. Παρ'όλο που οι επαίοντες ισχυρίζονται πως για να είσαι τέλειος θα πρέπει να ασχολείσαι με ένα είδος, είμαι σίγουρος ότι πολλοί στην αίθουσα θα συμφωνήσουν μαζί μου ότι ο Σπύρος τα κατάφερε εξίσου άριστα με όσα ασχολήθηκε.

Ως άνθρωπος υπήρξε εγκάρδιος, γλυκομίλητος, συνεργάσιμος και φιλικός με τον περίγυρό του, πρόθυμος πάντα να ανταποκριθεί αφιλοκερδώς σε κάθε κάλεσμα Συλλόγων, σωματείων και ιδρυμάτων για καλλιτεχνικές παρουσιάσεις με σκοπό την οικονομική τους ενίσχυση προς επίτευξη των σκοπών τους. Στο θέατρο και ιδιαίτερα στα σκηνοθετικά του καθήκοντα, ήταν ένας ακούραστος θεατρικός δάσκαλος, υπομονετικός με τους συνεργάτες του, αλλά και απαιτητικός για την σωστή και άριστη ερμηνεία των ρόλων τους. Εάν αναλογιστεί κάποιος το νεαρόν της ηλικίας και την απειρία των περισσοτέρων συνεργατών του, θα καταλάβει τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε να φέρει σε πέρας το έργο του. Πάντοτε όμως ως μέγας θεατρικός δάσκαλος κάταφερνε να φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα να σκορπά τα γέλια στο θεατρικό κοινό και να αποσπά τις καλύτερες κριτικές του τότε ημερήσιου και Κυριακάτικου Πολίτικου τύπου, για τον ευατόν του και τους συνεργάτες του.

Για το υποκριτικό του ταλέντο δεν είμαι ο καθ'όλα αρμόδιος να μιλήσω, Μίλησαν με παταγώδη σε κάθε παράστασή του χειροκροτήματα του κοινού, τα οποία πολλές φορές διέκοπταν το αυθόρμητο και πηγαίο παίξιμο των ερασιτεχνών καλώντας το δάσκαλο να καλύψει τα κενά, πολλές φορές με τις γνωστές έξυπνες ατάκες του. Μίλησαν επίσης γιαυτόν οι θεατρικοί κριτικοί και ο τύπος της εποχής. Μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που του έδωσαν... ΑΦΘΑΣΤΟΣ – ΠΟΛΥΜΕΡΗΣ – ΕΞΑΙΣΙΟΣ – ΒΙΡΤΟΥΟΖΟΣ ΤΗΣ ΚΩΜΩΔΙΑΣ – ΠΟΛΥΣΥΝΘΕΤΟΣ – ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΣ – ΣΠΙΡΤΟΖΟΣ – ΑΚΟΥΡΑΣΤΟΣ – ΕΝΘΟΥΣΙΩΔΗΣ.

Εγώ απλώς προσθέτω και το χαρακτηρισμό ΤΟΛΜΗΡΟΣ !!! διότι τόλμησε να ανεβάσει έργα δύσκολα στα οποία πρωταγωνιστούσαν τα ιερά τέρατα του τότε ελληνικού θεάτρου όπως οι αείμνηστοι Μίμης Φωτόπουλος, Ντίνος Ηλιόπουλος, Γιάννης Γκιωνάκης, Χρήστος Ευθυμίου και άλλοι. Πολλές φορές οι ερμηνείες του, ξεπέρασαν αυτές των επαγγελματιών. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το 1972 στην Αθήνα εξετάζεται ενώπιον Επιτροπής Ηθοποιών, Σκηνοθετών και Κρητικών και λαμβάνει με έπαινο το πτυχίο του ηθοποιού δράματος, κωμωδίας, πρόζας και γίνεται μέλος του Συνδέσμου Ηθοποιών.

Ο Σπύρος Βενιέρης, υπήρξε έμμεσα και εκπαιδευτής της Ελληνικής γλώσσας για πολλούς από του συνεργάτες του, μιλούσε άπταιστα την Ελληνική όπως και τις άλλες ξένες γλώσσες που γνώριζε και είχε τέλεια άρθρωση. Με την απαίτησή του οι συνεργάτες του να είναι άριστοι στο ρόλο τους, με σωστή άρθρωση, αναγκαζόταν πολλές φορές να τους δίνει μαθήματα σωστής χρήσης της Ελληνικής γλώσσας.

Θα ήθελα να αναφέρω ότι συγχρόνως ήταν αρχηγός τους θεατρικού ομίλου του Φιλανθρωπικού Συνδέσμου Νέων Σταμπούλ και του Ερασιτεχνικού Μουσικού συγκροτήματος «ΟΙ ΚΟΜΗΤΑΙ» οι οποίοι με αρχικομήτη το Σπύρο Βενιέρη ψυχαγωγούσαν πριν από κάθε παράσταση τους θεατές με τραγούδια της εποχής κυρίως Βογιατζή, Γρηγόρη Μπιθικώτση και άλλων σβήνοντας για λίγο τη δίψα των Ρωμιών για ζωντανό ελληνικό τραγούδι....»

Αφιέρωμα στον Τύπο

Στο αφιέρωμα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε συλλογή δημοσιεύσεων που αφορούσαν στις πετυχημένες θεατρικές παραστάσεις του θιάσου από τον Τύπο της εποχής.

Παιδικό θέατρο

children theatreΤο θεατρικό τμήμα του μορφωτικού συλλόγου του Μεγάλου Ρεύματος είχε και παιδικό τμήμα με πολύ επιτυχημένη δράση. Για το παιδικό θέατρο στο Μέγα Ρεύμα αντιπροσωπευτικά είναι τα λόγια του Κωνσταντίνου Γ. Κωνσταντινίδη, φιλολόγου, στο απόσπασμα του  άρθρου του "Αναμνήσεις από το θέατρο στο Μέγα Ρεύμα".

«...Όμως οι αναμνήσεις μου από το θέατρο στο Μέγα Ρεύμα αφορούν και τις διάφορες σχολικές παραστάσεις. Στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς στην Αίθουσα γινόταν πανδαιμόνιο. Ποιήματα, σκετσάκια γοήτευαν τους Μεγαρευμιώτες, οι οποίοι έβλεπαν τα βλαστάρια τους να εκφράζουν το ταλέντο τους και ήδη να δίνουν δείγματα της εξέλιξής τους σε σπουδαίους ερασιτέχνες ηθοποιούς. Και φυσικά δεν έλειπαν και τα διάφορα τραγουδάκια που συνόδευαν την πρόζα. Σ'αυτό το σημείο θα αναφερθώ στο σκετσάκι -δε θυμάμαι τον τίτλο του- με τη Ρένα Κανακάρη ως θεία Μαρίκα, το Γιώργο Βαπορίδη ως Κοκό. Στο τέλος της πρόζας υπήρχε ένα ωραίο τραγουδάκι στο οποίο η θειά Μαρί απαγόρευε να φάει γλυκό ο ανηψιός της πριν του βάλει τη γαρνιτούρα και στη συνέχεια ο Κοκός με μπρίο την παρακαλούσε τραγουδιστά «Θειά Μαρί από την πείνα θα πεθάνω θειά Μαρί και το γλυκό σου άσε με να φάω θειά Μαρί» και συνέχιζε κλαίοντας και τραγουδώντας.

Παιδικά έργα παρουσιάζονταν και στην εσωτερική αυλή της Αστικής μας Σχολής. Φυσικά οι εκδηλώσεις αυτές «διανθίζονταν» και από διάφορα τουρκικά σκέτς ή ποιήματα, επειδή το επέβαλαν οι σχετικές εγκύκλιοι του Τουρκικού υπουργείου Παιδείας για τα μειονοτικά σχολειά.

Όμως διάφορα παιδικά σκετσάκια παρουσιάζαμε και στο Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου όντας μαθητές του δημοτικού. Σ'όλα αυτά πρωτεργάτης ήταν ο Γιώργος Μπογιατζόπουλος. Δεν θα'ταν δε υπερβολικό, αν έλεγα πως έδινε τον καλύτερο εαυτόν του, την ψυχή του και όλο το πνευματικό του οπλισμό στις διάφορες μορφωτικές εκδηλώσεις του Συλλόγου. Έτσι με πρωτοβουλία του και με τη συνεργασία της Αστικής μας Σχολής και του Ορφανοτροφείου δίναμε σχεδόν κάθε χρόνο παραστάσεις παιδικών θεατρικών έργων στη σκηνή του δευτέρου για τους φίλους μας που είχαν ως κατοικία τους το Ίδρυμα αυτό. Τους διάφορους ρόλους συνήθως υποδύονταν ο Λάκης Ανταβάλογλου, η Ελένη Δημητριάδου, ο Νίνος Νικολαίδης, ο Διονύσης Σιγάλας, η Αθηνά Εξαρχοπούλου και ο ομιλών.

Παιδικά επίσης έργα που είχαν γοητεύσει τους Μεγαρευμιώτες ήταν «Το ξύπνημα της Ρηνιώς», «Η μητριά» και άλλα...»

Αστική Σχολή

astiki sxoli"Ένα από τα ωραιότερα σχολεία του Βοσπόρου που τα τελευταία χρόνια εξυπηρετούσε τα λίγα παιδιά του Βοσπόρου ήταν αυτό του Μεγάλου Ρεύματος. Δυστυχώς οι μαθητές λιγόστευσαν και το σχολείο έκλεισε. Ναίμεν, αλλά μείναμε εμείς οι μαθητές και δάσκαλοι που θα νοσταλγούμε τις χαρούμενες αλλά και θλιβερές μέρες που περάσαμε χρόνια και χρόνια και είμαστε βέβαιοι ότι οι φωνές όλων μας θα αντηχούν μέσα στο σχολείο μας από τοίχο σε τοίχο. Το σχολειό μας θα ζήσει στις καρδιές μας και δεν θα ξεχαστεί όσο ζούμε και υπάρχουμε εμείς όλοι οι Μεγαρευμιώτες." (Ιούνιος 2014)

Με αυτά τα λόγια περιγράφει η δασκάλα/διευθύντρια της Αστικής Σχολής κυρία Μαίρη Ρομποπούλου το σχολείο μας.

Την ευχαριστούμε για το εισαγωγικό σημείωμα που μας παραχώρησε.

Διδακτικό προσωπικό

Σύμφωνα με τη νομοθεσία που ρυθμίζει τη λειτουργία των ιδιωτικών σχολείων υπάρχει ο θεσμός του Ιδρυτού της σχολής. Ο Ιδρυτής μαζί με το Διευθυντή αποτελούν τα νομικά πρόσωπα απέναντι στο κράτος. Ο Ιδρυτής εκλέγεται από τα μέλη της Σχολικής Εφορείας εκτός εάν ο διορισμός του επικυρώνεται από το κράτος.

Ιδρυτές

Ιδρυτές από το 1945 και μετά κατά σειρά υπήρξαν οι:

  • Κωνσταντίνος Ξανθόπουλος
  • Βασίλειος Τριανταφυλλίδης
  • Ελισάβετ Μπαλλή
  • Γαβράκης Κ.
  • Στυλιανίδης Γ.
  • Σουλτάνα Αμπατζή

Μέλη του Διδακτικού Σώματος

  • Ρωμιοί
    • Γεώργιος Γεωργιάδης, Προκοπιεύς
    • Δημήτριος Ιωαννίδης
    • Αλέξανδρος Πάγκαλος
    • Ευθύμιος Ιορδανίδης
    • Χαράλαμπος Ρομπόπουλος
    • Πολυξένη Εξακουστίδου
    • Λευκοθέα Τσιμπικάκη
    • Βέρα Μόσχου
    • Όλγα Διακρούση
    • Καίτη Ξανθοπούλου
    • Λάζαρος Μέλιος
    • Ρωξάνη Γιαγλή
    • Κυριακή Χατζοπούλου
    • Καλλιόπη Τσαβίδου
    • Μαρία (Μαίρη) Ρομποπούλου
    • Κώστας Γκαϊτατζής
    • Αμαλία Μαρούλη
    • Μαρία Δήμου
  • Τούρκοι
    • Μεργκουμπέ
    • Κεμάλ
    • Αμντουλλάχ Κουράλ
    • Χαϊριγιέ
    • Γιενέρ Σάρκογλου
    • Γκιολμπέϊ Γκιουμούς
    • Μünever

Παιδονόμοι

  • Οδυσσέας
  • Κώστας Αντωνιάδης
  • Χρήστος Θυμιάκης
  • Βασίλης

Σχολικές αναμνήσεις

Το μηνιαίο μωσϊκό των σχολικών ημερών μας

Καθώς ανατρέχω νοερά στα σχολικά μου έτη στο Μέγα Ρεύμα, κάθε περίοδος του έτους, ή ακόμη και κάθε μήνας, μου φέρει ειδικές αναμνήσεις. Η ζωή μας στο σχολείο και στο χωριό δεν ήταν μονότονη. Κάθε μήνας έφερνε μία διαφορετική ατμόσφαιρα, και το σκηνικό άλλαζε.

"Το φθινόπωρον φθίνουσιν αι οπώραι, και γίνεται έναρξις των μαθημάτων." Το Σεπτέμβριο αρχίζαμε το νέο σχολικό έτος, με τον πρωϊνό χαιρετισμό της σημαίας στον κήπο του σχολείου, προβιβασμένοι κατά μία τάξη, με την ευθύνη και αγωνία δυσκολότερων μαθημάτων και καθηκόντων. Και διαβαίναμε την είσοδο του σχολείου με την μαρμάρινη πλάκα που έγραφε ΑΣΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΜΕΓΑΛΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ -1902. Εννοείται ότι προηγείτο το κερί στον Ταξιάρχη, δια το καλό του σχολικού έτους.

Ο Οκτώβριος "Αη Δημήτρης μήνας" ήρχετο με τις πρώτες ψυχρές, τα πρωτοβρόχια, και την αξέχαστη νεφελώδη φθινοπωρινή γκρίζα χροιά του Βοσπόρου. Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία επί τη ενάρξει των μαθημάτων και της λειτουργίας του συσσιτίου, που το φρόντιζαν οι φιλότιμες κυρίες της Φιλοπτώχου, με επί κεφαλής την Ιφιγένεια Κωνσταντινίδου. Ακολουθούσε τελετή στην Αίθουσα, με απονομή αργυρών αναμνηστικών σταυρών στους πρωτοετείς μαθητάς του σχολείου, εκ μέρους του Μορφωτικού Συλλόγου, δια χειρός και ευλογίας του Σκοπέλου Αλεξάνδρου.

Ο Νοέμβριος ήταν ο μήνας των Ταξιαρχών, με ειδική βαρύτητα δια το χωριό. Τα παιδιά του σχολείου, μαζί με τις δασκάλισσες, στον σωλέα του Ταξιάρχου, δια να υποδεχθούν τον "παππού", τον υψιτενή Πατριάρχη Αθηναγόρα, να συνεκκλησιασθούν και να λάβουν την ευλογία του. Ακολουθούσε υποδοχή στην Αίθουσα. Εκφωνήσεις λόγων, Πατριαρχική ομιλία, απαγγελίες ποιημάτων από παιδιά ενώπιον του Πατριάρχη. Κεράσματα, Πρόξενοι, καθηγητές, επίσημοι, μεγαλεία, δόξα... Από τους χωριανούς διέκρινε κανείς τον καθηγητή Βασίλειο Σταυρίδη, τον ιδρυτή του σχολείου Γεώργιο Ζαβράκη, κ.α.

Ο Δεκέμβριος ήρχετο με την ατμόσφαιρα των εορτών, ειδικά χαρμόσυνων για τα παιδιά. Οι μαθητές της έκτης τάξης στολίζαμε φάτνη και δένδρο του σχολείου, με πολύχρωμες λαμπρές φούσκες που αγοράζαμε από τον Μανωλάκη. Αρκετά παιδιά σχημάτιζαν κλιμάκια καλλάνδων, επιπρόσθετα προς τα δύο άλλα κλιμάκια - των νέων του Συλλόγου, και των γραφικών παραδοσιακών τουλουμπατζήδων. Σχολικές διακοπές των εορτών, και στο σπίτι το στολισμένο δένδρο, και τα επίκαιρα ξηρά φρούτα: Γλυκοσούτζουκο, τζίτζυφα, ξινό πεστίλι, φιστίκια, καρύδια, αλμυρά αμύγδαλα, ξηρά μούρα, ξηρά σύκα, βερίκοκα και δαμάσκηνα (αμάσια)...

Ο Ιανουάριος, μήνας της Πρωτοχρονιάς και των Θεοφανείων, είχε την τελετή κοπής της βασιλόπιτας στην Αίθουσα, με την ζεστασιά των σχετικών προετοιμασιών. Και πάλι τα παιδιά καλλάνδιζαν, τραγουδούσαν, απήγγελλαν ποιήματα, και πρωτοστατούσαν στα εόρτια παιδικά σκετς που σκηνοθετούσε με ζήλο και ιδρώτα o Φλωρινιώτης δάσκαλος του σχολείου Λάζαρος Μέλλιος. Εν τέλει ο Αη Βασίλης με το σακί και τα δώρα στα μικρά της πρώτης τάξεως, η καλλίφωνη ψαλμωδία του Νικολάου Ιωσηφίδη, και ή ευλογία της πίττας από τον Προικονήσου Φιλόθεο.

Ο χιονιστής Φεβρουάριος έντυνε τον κήπο του σχολείου στα άσπρα. Χαρές και χιονοπόλεμος όταν σχολνούσαμε το απόγευμα στις τρεις.

Ο Μάρτιος ήταν ο μήνας της Απόκρεω. Σάββατο απόγευμα συνήθως η Αποκριάτικη γιορτή στο σχολείο. Με ζήλο και καμάρι οι μητέρες ετοίμαζαν τις στολές των παιδιών. Ενθυμούμαι την γιορτή του 1963: Ο μαχαραγιάς, ο Ινδιάνος, ο καουμπόη, το ναυτάκι, ο παλιάτσος, η γριά, o Αρλεκίνος, ο Αράπης, ο Γερμανός βαρόνος... Παλαιότερα, παιδιά συμμετείχαν στην κάθοδο των μασκαρεμένων, η οποία άρχιζε από το σπίτι του Μαυρικίου Ρακτιβάν. Επίσης, όσα παιδιά ήθελαν, λάμβαναν μέρος σε εκδηλώσεις που διωργάνωνε ο Σύλλογος συνήθως τον μήνα αυτό (αγωνίσματα πινγκ πονγκ, διαγωνισμούς γνώσεων και εκθέσεως ιδεών κ. τ. λ. ).

Ο Απρίλιος είχε Πασχαλινά βιώματα για τα παιδιά του σχολείου. Άλλο στο στεφάνι της Μ. Πέμπτης, άλλο στο ξεφτέρι, άλλο στο αναλόγιο, άλλο στα εγκώμια, άλλο ιερόπαις στην περιφορά του Επιταφίου. Και εν τέλει, τα Πασχαλινά πιστόλια με τις τάπες.

Με σχολικά τραγούδια Πρωτομαγιάς ήρχετο φωτεινός και υπόθερμος ο Μάιος, που ενίοτε περιελάμβανε σχολικό περίπατο στο βουνό, στον λόφο Χαλίμ Πασά με την πράσινη βλάστηση, τις παπαρούνες και τα έγχρωμα αγριολούλουδα της εποχής. Στο τέλος του μήνα έληγε η σχολική περίοδος. Έληγε (και μάλιστα με εξετάσεις) και η περίοδος μαθημάτων Αγγλικής που διοργάνωνε ο Σύλλογος για τα παιδιά και τους νέους, όπου δίδασκαν οι τότε φοιτητές της Ροβερτείου Μηνάς Τσιτσάκος και Γεώργιος Καπουσούζογλου, και αργότερα η Βιβή Σαρίκου.

Ο Ιούνιος ήταν ο μήνας των εξετάσεων αποφοίτησης για τα παιδιά της έκτης τάξης, με την σχετική αγωνία, γιατί γίνονταν και προφορικά, ενώπιον ξένων εξεταστών. Σε λίγο, η καθιερωμένη ετήσια σχολική εκδρομή, συνήθως στο καταπράσινο εξοχικό Sultansuyu, με το καλό νερό πηγής, ή και αλλού. Ψυχή της διοργανώσεως η διευθύντρια Κίτσα Χατζοπούλου και αργότερα ο Χαράλαμπος Ρομπόπουλος. Τρία-τέσσερα λεωφορεία γέμιζαν και ξεκινούσαν νωρίς τo πρωί έμπροσθεν του σχολείου, και επέστρεφαν το βράδυ. Ακολουθούσαν και γονείς, με τα φαγητά σε πλαστικά δοχεία. Το μεσημέρι έστρωναν στην εξοχή τα ξύλινα τραπεζάκια κάτω από την δροσιά των πλάτανων και των καρυδιών, ενώ σε λίγο κατέφθαναν με αυτοκίνητο και o Πρόεδρος Κωνσταντίνος Παϊδας με τον πατέρα Αλέξανδρο. Ο δε Ισίδωρος (Ντόντος) Ρωσσέττι διασκέδαζε τον κόσμο με το ακορδεόν.

Οι εκδρομές αυτές ήταν ίσως η μόνη ευκαιρία που ο βλοσυρός κυρ Ευθύμης Ιορδανίδης χαλάρωνε και ευθυμούσε. Τρόμος των μαθητών, δάσκαλος των Μαθηματικών (και αργότερα και των Ελληνικών), υπηρέτησε το σχολείο μας επί πολλά έτη τις περιόδους 1932-1940 και 1960-1978), αναστήσας γενεές μαθητών. Παλαιός χωριανός μας και μαθητής του τον ενθυμείτε το 1935, νεότατο τότε δάσκαλο και της Γυμναστικής, που με τον νεανικό του ζήλο και την περισσή αυστηρότητα του έβγαλε τα παιδιά για γυμναστική στον κήπο Δεκέμβριο μήνα με τις φανέλες!

Οι παλαιότεροι θυμούνται τον Ιούνιο να μοσχομυρίζουν εποχιακά στο μεν χωριό oι φράουλες, στο δε Βεβέκι οι φλαμουριές.

Ιούλιος και Αύγουστος: Δυο μήνες θερινών σχολικών παύσεων και μαθητικής ξενοιασιάς. Και τρία πανηγύρια: Αγίας Κυριακής, Προφήτου Ηλιού, και Αγίας Παρασκευής. Τα βραδάκια, ο θερινός κινηματογράφος του Μιμίκου. Κατά τα άλλα, αναψυχή, παιγνίδια στα στενά του χωριού, κολύμπι, παγωτό από το γαλακτοπωλείο του Τρύφωνος το ζαχαροπλαστείο του Αλεξάνδρου Τζόνκερ, καθημερινός περίπατος χωριού-Βεβεκίου, με τις θερινές αύρες του Βοσπόρου...

Και ο κύκλος έκλεινε με την επάνοδο του δροσερού Σεπτέμβρη, όπου οι σχολικές τσάντες και τα τετράδια επανεμφανίζονταν στον χαρτοπώλη Τζεβάτ, ο δε καφεψός Ασαντούρ δεν προλάμβανε γραφική ύλη, στο γωνιακό κατάστημα του με τις παραδοσιακές προθήκες.

Επί 6 σχολικά έτη, αυτές oι επαναλαμβανόμενες εικόνες έγιναν αναπόσπαστα τμήματα του είναι μας, όπως είναι και κάθε δρόμος και κάθε πέτρα του χωριού μας, κάθε απείκασμα, από τα ιδρωμένα μάρμαρα του Προφήτη Ηλία μέχρι το ρέμα κάτω, και από τα αρχοντικά κεντητά στόρια του ίσιου δρόμου μέχρι τις τελετές και τα θέατρα της Αίθουσας. Εκεί, στο ιστορικό Μέγα Ρεύμα, με τις καμπάνες του Ταξιάρχη, με τα βραδινά LUX των λουφαριών και τις πρωινές σειρήνες των βαποριών, λικνίζονται και νανουρίζονται μνήμες και αναμνήσεις των χωριανών μας, και το όραμα προς το επανιδείν....

Οκτώβριος 2001, Θεόδωρος Μπουγιάνας, Καθηγητής

Ποιήματα αφιερωμένα στην Αστική Σχολή Μεγάλου Ρεύματος

Σχολείο μεγάλε φίλε της ζωής μου

Σχολείο μεγάλε φίλε της ζωής μου

σ' αγαπώ από τα βάθη της ψυχής μου.

Με έμαθες τα πιό ωραία πράγματα

και να διαβάζω καθαρά τα γράμματα.

Ανάγνωση, ορθογραφία, γραμματική

πάνε να τα μάθεις όλα εκεί.

Χωρίς εσένα τίποτα δεν μπορώ να κάνω.

Αδιάβαστος, κουτός στον κόσμο τι να κάνω;

Με σένα παίρνω ζωή και χρώμα,

ευλογημένο να΄ναι του σχολειού το χώμα.

Οι δάσκαλοι με δίδαξαν το πως να μελετήσω

το νου μου, το κεφάλι μου σπουδές να το γεμίσω.

Να'ναι ευλογημένη αυτή η κυψέλη,

κάθε άνθρωπο να τον μορφώσει θέλει.

Θα μ' ανεβάσεις στων σπουδών το τέρμα

αγαπημένο μου σχολειό στ' αγαπητό μου Μέγα Ρεύμα.

Έφυγαν της Μαίρης Ρομποπούλου, Διδασκάλισσας Αστικής Σχολής

(στο σχολείο του Μεγάλου Ρεύματος)

Κλαίμε στα σκαλοπάτια σου

Γιατί δεν υπάρχεις πιά

Μεγαλώνει στα μάτια μας

Το όραμα των ωραίων εποχών

Εδώ που ανθίζει το νάμα της παιδείας

Εσίγασαν τα γέλια των παιδιών

Βλέπω την όψη σου

Να στέκεσαι άβουλο δίχως ψυχή

Έφυγαν τα μικρά πουλιά

Κι έμεινε στα αυτιά μας

Μια ανάμνηση απ΄τις παλιές φωνές.

Μεγάλου Ρεύματος Βοσπόρου Σχολή μας πολυσέβαστη του Γιώργου Μ. Μπογιατζόπουλου, Μαθητή Αστικής Σχολής

Σχολή Μεγαλορευμιωτών, Δόξα μας και καμάρι,

στην ομορφιά της μάθησης μας μύησες με χάρη.

Για σένα 'μεις καυχόμαστε και το διαλαλούμε,

το ήθος, που μας έδωσες μ' ευλάβεια τηρούμε.

Και με τα μάτια της ψυχής συνέχεια σε κοιτούμε,

τα χρόνια μας τα σχολικά βαθιά τ' αναπολούμε.

Δασκάλες και Δασκάλους μας ποτέ δεν λησμονούμε

την πάνσεπτη τη μνήμη τους ευγνώμονα τιμούμε.

Τη στοιχειώδη μόρφωση αδρώς, μας έχεις δώσει

και έρεισμα μας στάθηκες στην παραπέρα γνώση.

Γενιές πολλές γαλούχησες από την ίδρυση σου,

και στην ψυχή μας εσαεί θα ζει η θύμισή σου.

Τούτη την ιερή στιγμή που η καρδιά μας πάλλει

ευχές θερμές σου δίνουμε να αναλάμψεις πάλι.

Για μας είσαι τίτλος τιμής σέμνωμα στη ζωή μας

απαύγασμα θείου φωτός στου Χρόνου τη ροή μας.

Κτίτορες κι ευεργέτες σου κι' εφόρους εξυμνούμε,

αυτά που σου προσφέρανε χάριτες τους χρεωστούμε.

Σχολή μας πολυσέβαστη πολύ σε νοσταλγούμε,

και στη μεγάλη αυτή γιορτή και τούτο θα σου πούμε:

Περγαμηνές σου πρέπουνε για τα εκατό σου χρόνια,

κι' ακλόνητη να προχωρείς και περ' απ' τον αιώνα.

Αυτό σου το ευχόμαστε απ' της καρδιάς τα βάθη,

με σέβας σου προσφέρουμε ευγνωμοσύνης άνθη.

Εδώ στον ίσκιο του Ταξιάρχη της Μαίρης Ρομποπούλου, Διδασκάλισσας Αστικής Σχολής

Πριν εκατό χρόνια ακριβώς

Κτίστηκε τ'όμορφο σχολειό μας

Λάμπει το χωριό μας το Βοσπορινό,

το Μέγα Ρεύμα, σήμερα, το κληνό Πάσχα

Γιορτή εδώ που η πλεξούρα των νερών γυροφέρνει

λύπες χαρές εκατόχρονες.

Τόσους γαλούχησε Μεγαρευμιώτες μαθητές

Πόσες μορφές δασκάλων πέρασαν απ'εδώ

Σεπτέμβριος σήμερα ας μνημονεύσουμε όσους έφυγαν

Και μπρος στο σχολειό των προγόνων μας

ας ευχηθούμε η λαμπάδα του σχολείου μας

Να μη σβήσει αισαεί

Για να μεταλαμπαδεύει το φως της γνώσης

Στις νέες γενιές των παιδιών του Βοσπόρου.

Προσωπικά αρχεία

prosopika arxeiaΗ ενότητα αυτή έχει ως σκοπό να απεικονίσει τη ζωή των Μεγαρευμιωτών και τις διάφορες πτυχές της μέσα από αυθόρμητες και στημένες, φυσικές και μη, ατομικές, οικογενειακές, ομαδικές φωτογραφίες και έγγραφα, τα οποία μας εμπιστεύονται συγχωριανοί και τους ευχαριστούμε πολύ.

Είναι όλο αυτό το υλικό που μας βοηθά, με το πέρασμα του χρόνου, να μη "σβηστούν" από τις σελίδες του μυαλού όλα τα περιστατικά και οι στιγμές της ζωής.

1. Τούλα Τσερκέζογλου, Κώστας Καρτάλης 12. Κατερίνα Ζωγραφοπούλου
2. Ήβη Κρασσά, Τάσος Καθαρόπουλος 13. Λένα, Χρήστος Χαρίστης
3. Ευαγγελία Αποστολίδη 14. Νίκος Χλαμίδης
4. Τούλα Μουζάκα, Σάκης Αναστασίου 15. Γιώργος, Βασίλης Μισσιράς
5. Λάμπρος Αναστασιάδης 16. Κατερίνα Τζόνκερ Φουσέκα
6. Γιώργος Έξαρχος 17. Στέλιος Γιαβάς
7. Αναστάσιος Φαναριώτης 18. Μαρία Νικολαίδου
8. Μαίρη, Αλίκη Οικονόμου 19. Πρόδρομος Μπαχτιάρ
9. Μαίρη Ρομποπούλου 20  Βασίλειος Μπούζες
10. Μαρία Δήμου 21. Αποστολία Αρβανιτάκη Καράμπελα
11. Παντελής Πιρπιρής 22. Μάκης Παπαδόπουλος

Φωτογραφικό υλικό

Δείτε το φωτογραφικό υλικό του ιστορικού μας αρχείου το οποίο εμπλουτίζεται σταδιακά.

Αθλητισμός Θέατρο Παιδικό θέατρο
Αστική Σχολή Προσωπικά αρχεία Εορτασμοί
Διοικητικά Συμβούλια Συλλεκτικές φωτογραφίες  

Αναδείξτε το αρχείο σας

Όσοι συγχωριανοί Μεγαρευμιώτες διαθέτετε προσωπικό αρχείο με ιστορικό φωτογραφικό υλικό ή έγγραφα από το Μέγα Ρεύμα και επιθυμείτε να συμβάλλετε στην ανάδειξη της πολιστισμικής κληρονομιάς μας και τον εμπλουτισμό του παρόντος ιστορικού αρχείου, επικοινωνείστε μαζί μας στα στοιχεία επικοινωνίας που παρατίθενται στο κάτω μέρος της παρούσας ιστοσελίδας.

Στοιχεία επικοινωνίας

Arnavutköy Aya Strati Taksiarhi Rum Ortodoks Kilisesi Vakfı

Satış Meydanı, 34347 Arnavutköy, Beşiktaş, Istanbul, Turkey

Τηλέφωνο: (+90) 212 26 35 744

Email: megarevma.taksiarhis@outlook.com

Website: www.megarevma-taksiarhis.com

 

Αδελφότητα Κωνσταντινουπολιτών Μεγάλου Ρεύματος Βοσπόρου "Ο Ταξιάρχης"

Βυζαντίου 42, Νέα Σμύρνη 171 21, Αθήνα, Ελλάδα

Τηλέφωνο/Φαξ: (+30) 210 93 30 607

Email: megarevma.taxiarhis@gmail.com

Website: www.megarevma.gr

Εγγραφή

Ανάπτυξη και συντήρηση ιστοσελίδας: Έρη Κόρακα